Wilfred Rubens in een stuk over E-books en taalontwikkeling:

We moeten expliciet stil staan bij de uitdagingen en kansen van tablettechnologie en elektronische boeken voor onderwerpen als taalontwikkeling. Ik vermoed dat deze media -alleen al vanwege de kosten- een nog hogere drempel hebben dan papieren boeken. Wellicht ontwikkelen kinderen ook andere digitale vaardigheden via deze media, of leren zij meer omdat de content rijker is dan de inhoud van een papieren boek.

Als deze aannames kloppen, dan wordt een nieuwe vorm van sociale ongelijkheid geïntroduceerd. Scholen, bibliotheken, de overheid en bedrijven als Apple hebben m.i. de maatschappelijke verantwoordelijkheid om deze ongelijkheid tegen te gaan.

Het gaat voor mij mis in die laatste zin. Waarom heeft Apple een maatschappelijke verantwoordelijkheid om hier iets aan te doen?

Ik snap dat van Apple geëist kan worden dat het werknemers goed behandelt, en van leveranciers eist dat die hun werknemers goed behandelen. Ik snap ook nog dat voor Apple op dit soort maatschappelijke vraagstukken de lat hoger ligt dan voor andere technologiebedrijven, want van de koploper mag meer verwacht worden.

Wat ik niet snap is dat zoveel mensen over Apple en iBooks praten alsof het bedrijf iets verkeerd doet. (Zoals op Fast Moving Targets.)

Apple is er niet om de wereld beter te maken, of mooier, of rechtvaardiger.

Apple bestaat om geld te verdienen. Dat daarbij niet alles uit het oog verloren wordt (kort gezegd: rekening houden met milieu en mensen) is iets wat we zeker van Apple mogen verwachten, maar niet dat het bedrijf zich als doel stelt om maatschappelijke problemen op te lossen.