In het kort: het gaat er niet om wat je weet over een onderwerp, maar of je er een betrouwbare bron – naar de strikte definitie van Wikipedia – voor kunt aanleveren.

Dat lijkt op het eerste gezicht niet zo’n probleem, maar het maakt Wikipedia tot een compleet andere site dan de meesten van ons voor ogen hebben. En dan is er nog de stammenstrijd tussen de ‘deletionists’ en de ‘inclusionists’ onder de harde kern van Wiki-redacteuren.

Echt. Wikipedia is niet wat je denkt.

Het maakt deze aflevering van Hypercritical het luisteren meer dan waard: Marked for Deletion. (Luisteren vanaf minuut 72:30 voor het Wiki-deel, het voorgaande stuk is – in typische Siracusa-stijl – alleen ‘follow up’)

Hypercritical is eigenlijk altijd het luisteren waard. Het is een van mijn favoriete podcasts – een onderwerp waar ik snel een keer over moet schrijven. Een van de beste afleveringen ooit is de recensie door Siracusa over de Jobs-biografie van Walter Isaacson. Ook al luister je verder nooit meer een podcast, deze moet je gehoord hebben.

Over kleine verbeteringen gesproken: de optie in Tweetbot om de laatst genomen foto te kiezen vind ik geweldig.

Het is zo logisch dat je meestal de foto wilt hebben die je als laatste gemaakt hebt, dat ik niet snap dat deze optie niet in alle apps zit die iets met foto’s doen.

(Zijn er andere apps die dit ook doen? Ik ken ze in ieder geval niet.)

Recorded in AIR Studio’s Lyndurst Hall – a building that was originally a church and missionary school designed in 1880 by the great Victorian architect Alfred Waterhouse (designer of the Natural History Museum) – Vernon was joined only by Carey, with the pair positioning themselves opposite one another at two grand pianos. Although neither Justin nor Sean’s first instrument is piano, they were able to remodel the songs in a way that showcases their complimentary vocals and, perhaps more strikingly, a seemingly effortless ability to experiment with form and structure.

As such, fans are treated to jaw-dropping interpretations of several songs from both the new album and the ‘Blood Bank’ EP, as well as a cover of Bonnie Raitt’s “I Can’t Make You Love Me”. And interpretation is an apt word, as these songs are artfully abstracted from their original incarnations.

Prachtig gefilmd ook.

via Clusterflock

This is a nice operating system you got here. It’d be a shame if something were to happen to it.

Macalope over de overeenkomsten tussen de maffia en de makers van anti-virus software.

We moeten expliciet stil staan bij de uitdagingen en kansen van tablettechnologie en elektronische boeken voor onderwerpen als taalontwikkeling. Ik vermoed dat deze media -alleen al vanwege de kosten- een nog hogere drempel hebben dan papieren boeken. Wellicht ontwikkelen kinderen ook andere digitale vaardigheden via deze media, of leren zij meer omdat de content rijker is dan de inhoud van een papieren boek.

Als deze aannames kloppen, dan wordt een nieuwe vorm van sociale ongelijkheid geïntroduceerd. Scholen, bibliotheken, de overheid en bedrijven als Apple hebben m.i. de maatschappelijke verantwoordelijkheid om deze ongelijkheid tegen te gaan.

Het gaat voor mij mis in die laatste zin. Waarom heeft Apple een maatschappelijke verantwoordelijkheid om hier iets aan te doen?

Ik snap dat van Apple geëist kan worden dat het werknemers goed behandelt, en van leveranciers eist dat die hun werknemers goed behandelen. Ik snap ook nog dat voor Apple op dit soort maatschappelijke vraagstukken de lat hoger ligt dan voor andere technologiebedrijven, want van de koploper mag meer verwacht worden.

Wat ik niet snap is dat zoveel mensen over Apple en iBooks praten alsof het bedrijf iets verkeerd doet. (Zoals op Fast Moving Targets.)

Apple is er niet om de wereld beter te maken, of mooier, of rechtvaardiger.

Apple bestaat om geld te verdienen. Dat daarbij niet alles uit het oog verloren wordt (kort gezegd: rekening houden met milieu en mensen) is iets wat we zeker van Apple mogen verwachten, maar niet dat het bedrijf zich als doel stelt om maatschappelijke problemen op te lossen.

Merlin Mann over bang zijn. Doodsbang.

Mann heb ik ontdekt via een nieuwe favoriete tijdsbesteding van me, podcasts luisteren (waarover ik echt nog een keer iets wil schrijven), en is een bijzonder vreemde vent bij vlagen, maar wel met leuke en inspirerende verhalen. Zoals in deze presentatie.

Dat belooft niet veel goeds.

NOS.nl heeft nieuwe voorpagina nos.nl/artikel/336516… via @NOS—
lara ankersmit (@laram) February 02, 2012

And today, during three hours of radio wave blackout in Dubai, it was broadcast around the globe via nothing but an iPad and Skype.

via Write for Your life

Zie ze bezig, de helden: