The godrop.it service automatically turns all your Markdown files from your Dropbox into a blog. After you connect our service to your Dropbox account the correct folder structure to manage your blog is created.

De beta invites gaan er de komende weken uit, als je interesse hebt kan je je melden bij @godropit.

"I had more adrenaline out there in one night than I did in 17 years of cricket," he says. "I don't know why I played; cricket was such a boring game."

Voormalig Engeland cricketer Adam Hollioake maakte de overstap naar cage fighting.

Going back to Dropbox for a moment. As a consumer, not a blogger, I would feel far more comfortable paying for Dropbox via an in-app purchase than I do through Dropbox — and increasingly I would guess that the first interaction that many users have with Dropbox is via iOS.

Helemaal eens. Een aankoop doen via Apple is vertrouwd en veilig, aankopen doen op het open internet (dat is wat een browser in een app is) blijft een kwestie van goed opletten, zeker bij partijen die nog niet jarenlang een betrouwbare reputatie hebben opgebouwd (zoals voor veel app-ontwikkelaars geldt).

Ik denk dat het Apple veel waard is om dat vertrouwen niet te schaden door aankopen buiten hun eigen systeem toe te staan. En terecht.

Zouden ze betalingen buiten de App Store om wel toestaan, leidt dat ongetwijfeld binnen de korste keren tot problemen met malafide websites en gestolen credit card-gegevens. Juist vanwege het vertrouwen dat Apple momenteel heeft opgebouwd dat het veilig is en mensen sneller geneigd zijn aankopen doen op hun iPhones en iPads.

Ongetwijfeld speelt de 30% die van elke aankoop naar Apple gaat een rol in hun beslissing, maar dat percentage helpt Apple niet als door een afnemend vertrouwen er minder aankopen worden gedaan.¹

Door aankopen buiten hun eigen ecosysteem niet toe te staan neemt Apple hun klanten (bedoeld of onbedoeld) in feite in bescherming. Dat kan je betuttelend noemen, maar persoonlijk vind ik het prettig mijn gegevens op zo min mogelijk plekken te moeten afstaan en ik denk dat dit voor heel veel mensen geldt.

Als je een url op je klembord hebt staan en in Byword op het link-icoon klikt, vult de app de url alvast in en selecteert de linktekst zodat je die meteen kunt invoeren:

Cool.

Als je WordPress zelf host zijn er plugins die het mogelijk maken om je posts in Markdown te exporteren. Die optie biedt WordPress.com - waar mijn blog stond - niet dus moest ik op zoek naar een alternatief.

Mijn eerste ingeving was om een tooltje te zoeken waarmee ik de export-xml van mijn WordPress-blog kon omzetten naar Markdown. Via Google vond ik een reeks artikelen die me daarmee konden helpen.

Het kan, en is helemaal niet ingewikkeld las ik telkens.

En dat klopt waarschijnlijk, voor een beetje programmeur. Gewoon een paar Python-scriptjes downloaden van github, die misschien nog wat 'forken' naar je specifieke omstandigheden en .. Afijn, veel mensen zijn hier al afgehaakt en dit is ook niet waar ik naar zocht.

Gelukkig vond ik na wat verder zoeken html2text. Deze site pakt van de url die je invoert de html en zet dat om naar een tekst-bestand in Markdown.

Omdat ik dit niet ongeveer 200 keer wilde doen voor elke post afzonderlijk, ben ik de instellingen van mijn blog ingedoken en heb het aantal posts op de homepage op ruim 200 gezet, zodat ik op één url al mijn posts had staan.

Dat leverde via html2text een enorm tekstbestand op met al mijn posts van de afgelopen jaren in Markdown-opmaak. Daarmee is de vervelendste klus (en waar ik aanvankelijk erg tegenop zag) al geklaard: html omzetten naar Markdown.

Alle titel-, link- en afbeelding-tags waren omgezet naar Markdown-opmaak en dat zou verreweg het meeste werk zijn geweest.

Toch was ik er natuurlijk nog niet. Elk afzonderlijk bericht moest uit dat bestand worden gehaald en in het juiste stramien (scriptogr.am heeft een paar vereisten voor hoe de titel en datum in het bericht moeten staan) verwerkt voor publicatie.

Dat lijkt veel werk, maar ik maak er kleine blokken van (bijvoorbeeld 20 dagen x 10 berichten) en dan is het goed te overzien. Ook hierbij vind ik Markdown een enorm voordeel. Het is zo prettig om iets als Byword te kunnen gebruiken in plaats van een gebrekkige online editor; in een halfuurtje heb je die tien berichten met gemak verwerkt.

Bovendien heb ik geen haast. Ik verwacht alles redelijk snel overgezet te hebben, maar als ik er nog een maand over doe vind ik dat ook geen probleem. Wie wel haast heeft moet er gewoon goed voor gaan zitten en dan is op deze manier met een paar uurtjes flink doorwerken de klus makkelijk te klaren.

Een prima idee. Het voordeel van Calepin is weliswaar dat al je content in je eigen Dropbox staat, maar als dit een hobby-project blijft kan de dienst zelf ieder moment stopgezet worden. Of langzaam in verval raken.

Als ik bij Calepin blijf, dan zou ik er graag voor betalen (mits het een enigzins acceptabel bedrag is) om die onzekerheid weg te nemen. Garanties zijn er ook dan niet natuurlijk, maar diensten zonder een verdienmodel zijn te wantrouwen.

Dat wantrouwen bleek jammer genoeg terecht, want een paar dagen later las ik hoe de stekker uit Calepin getrokken zou worden. ¹

Een opzegtermijn van 90 dagen kregen we als gebruikers mee en daar konden we het mee doen.

Nou neem ik de ontwikkelaar niets kwalijk (het kostte hem teveel tijd en geld voor wat nu nog een hobbyproject was), maar vervelend is het wel.

Het goede nieuws is echter dat ik me geen zorgen hoef te maken om mijn content. Alles wat ik geschreven had voor mijn Calepin-blog staat in mijn eigen dropbox en blijft daar staan, ook als Calepin per direct opgeheven zou worden.

Niets staat in externe database waar ik straks niet meer bij kan. Ik ben volledig de baas over mijn eigen content.

Het enige wat ik moet doen is een andere dropbox+markdown blogdienst vinden en ik kan een doorstart maken.

Voor mij is dat (mede op aanraden van de ontwikkelaar van Calepin zelf) Scriptogr.am geworden, maar er zijn nog meer vergelijkbare diensten.

Ook Scriptogr.am is gratis. Dat vind ik een onaangenaam idee, maar de hele opzet oogt al wat robuuster dan van Calepin. Dat is hoopgevend en ik hoop dan ook dat Scriptogr.am wel snel met een soort betaalde dienst komt, zodat ik voorlopig kan blijven waar ik zit.

Dit is mijn eerste post op scriptogr.am, net als Calepin een Markdown + Dropbox blogging site, maar op het eerste gezicht eentje waarvan de toekomst iets minder ongewis is dan van Calepin.

Omdat ik het idee van schrijven in Markdown en publiceren via Dropbox zo gaaf vind (hoewel ik er nog niet meer door ben gaan schrijven), ben ik overgestapt naar Scriptogr.am. Ik wil dit idee eerst meer kansen geven voordat ik terugkeer naar iets als WordPress.

De nieuwe NOS-App aan het testen en uitproberen. Vind hem super cool en gebruiksvriendelijk. Kan niet wachten tot ie in de AppStore ligt.

— Jan de Jong (@jandejong) april 7, 2012

Klopt als een bus Jan! Dat gevoel deelt iedereen die eraan meegewerkt heeft de afgelopen weken. Het is een van de dingen uit de laatste jaren waar ik echt trots op ben.

Ik kijk er natuurlijk naar door een gekleurde bril maar ik vind het een van de beste apps die ik ooit heb gebruikt. Zeker in de categorie nieuws-apps steekt deze app er met kop en schouders bovenuit.

Many users are rightfully concerned about the longevity of their published work. The only way to guarantee it is by making Calepin make sense in the long term to the app creator. In the future, expect Calepin to become a paid service with a free trial or limited account.

Een prima idee. Het voordeel van Calepin is weliswaar dat al je content in je eigen Dropbox staat, maar als dit een hobby-project blijft kan de dienst zelf ieder moment stopgezet worden. Of langzaam in verval raken.

Als ik bij Calepin blijf, dan zou ik er graag voor betalen (mits het een enigzins acceptabel bedrag is) om die onzekerheid weg te nemen. Garanties zijn er ook dan niet natuurlijk, maar diensten zonder een verdienmodel zijn te wantrouwen.

Neem Posterous, dat overgenomen is door Twitter en wat waarschijnlijk het begin van het einde is voor het platform. Ik weet niet wat de plannen van Twitter met Posterous zijn, maar ik kan me niet voorstellen dat ze het helemaal ongemoeid zullen laten. En wat de plannen ook zijn, het doorontwikkelen en verbeteren van Posterous zal niet hoog op de prioriteitenlijst staan.

En voor die diensten waarbij advertenties het verdienmodel zijn, is het belang van de gebruiker uiteindelijk altijd ondergeschikt. Dan betaal ik liever.

Dat is goed, want de tijd ik daaraan zou besteden kan ik nu wijden aan schrijven. Tenminste, dat dacht ik.

Er is namelijk een nieuwe valkuil die Calepin met zich meebrengt; het uitzoeken van de ideale app om te schrijven.

Gisteravond heb ik flink wat tijd besteedt aan het lezen van recensies en tips over alle apps die er zijn om in Markdown te schrijven.

Er zijn vier of vijf apps die op de Mac en iPhone/iPad de voorhoede vormen en allemaal hebben ze hun eigen voor- en nadelen. En veel van de bloggers die ik volg hebben allemaal zo hun eigen ideeën welke app het beste voldoet, omdat het uiteindelijk allemaal draait om kleine persoonlijke voorkeuren.

De manier om uit te vinden wat het beste voor je werkt is alle apps te kopen en uit te proberen (ook de reden waarom ik nu dit Calepin-blog heb). Het probleem daarbij is dat al die apps wel een paar euro kosten en ik niet teveel tijd en geld eraan wil besteden.

Ik wil kijken of dit Calepin-blog me meer laat schrijven en niet te veel tijd besteden aan het uitwerken van de perfect passende werkwijze.

Daarom heb ik nu de knoop doorgehakt en voor Byword op de Mac en op de iPhone gekozen. Ik verwacht meer op andere apparaten dan alleen mijn laptop te gaan schrijven met Calepin, vanwege het gemak van Markdown.

Ik gebruikte Notesy al voor notities op de iPhone en dat was mijn eerste keus, maar omdat ik nog geen Markdown-meester ben heeft Byword, die een handige toetsenbordextensie biedt, nu nog mijn voorkeur.

Pas als ik merk dat die apps niet volstaan voor wat ik wil doen ga ik verder kijken. Tot dan is dit het en ga ik niet alle andere apps kopen en testen.

Er is namelijk altijd iets te tweaken. Dat betekent niet dat je dat moet doen, soms moet je gewoon werken met het gereedschap dat je hebt.